<-- 11. Bij de dames thuis (of 'n uitje naar pa) -->

Verschil in agressie?

Interessant is de vraag of de dames - in een andere omgeving - zich normaler zouden gedragen. Onder de keurende blikken van de maatschappij immers willen mensen zich wel eens een beetje matigen. Als lakmoesproef kan het gebeuren in deze anekdote dienen. Die speelt zich af (vak)bij Zwartzaaddonor's woning en ook bij hem thuis. Gelukkig waren er getuigen bij, die konden waarnemen hoe de dames het kind bij dat bezoekje net zo schichtig maakten als thuis. U heeft al begrepen, dat piekhaar, zenuwachtig kauwen op je sigaret en opvallende tics in het gezicht levendig werden onderhouden zodra Zwartzaaddonor in de buurt was. Het kleine kind kon dat allemaal duidelijk zien en leerde op die manier, dat het niet pluis was als haar vader op bezoek kwam. Je vraagt je dan af of die flauwekul ook zou gebeuren als er sociale controle was? Wij zullen zien, dat het hen niet veel uitmaken. Ofschoon ze het erg belangrijk vonden wat de wereld om hen heen van en dacht, dit hen geen reet schelen…

De hieronder bedoelde happening kan zo opgenomen worden in een opvoering van het Theater van de Lach. Hoe treurig ook, het is een koddig verslag…

Risico

U bent dus gewaarschuwd: misschien verzwikt u uw ogen bij het lezen. Happen naar adem en een kleine hartaanval zijn eveneens niet uitgesloten. Daarom: verstand op nul, een zak chips en een glaasje fris erbij… en vergaap u aan een mix van krankjorume comedy en slapstick.

Uit, maar bij vaders thuis

Wat is er aan de hand? Drie is nog een baby van een dik jaar als ze haar eerste en enige bezoek aan haar vader aflegt. Voor de afwisseling eens buiten het afgeschermde wereldje van haar woonstee.

Andere omgeving

Wij zullen verder lezend, merken hoe de dames bewust of onbewust om het kind een soort luchtbel vormden. Die was vooral gevuld met angst voor haar vader. Ze hoefden niets te zeggen, wat ook niet zinnig is als het kind verbaal nog niet is ontwikkeld. Maar hun lichaamstaal sprak boekdelen: nekharen overeind, misprijzende blikken en zelfs een baby ontgaat dit niet: de ene sigaret na de andere wordt zenuwachtig opgestoken.

En dan… die zalige ontspanning zodra ze haar vader de deur uit hebben geschopt. Een jong puppy en een jong kitten zouden het al merken, laat staan een kind. Man over de vloer: niet goed. Man uit huis: goed!

Het ronduit gestoorde gedrag van de moeder heeft vast wel een naam, maar die kennen we niet. Wij geven er zelf wel eentje: het Repelsteeltje-syndroom. Wie kent het sprookje niet? Kort samengevat: de koningin uit dat sprookje is als de dood, dat haar kind zou worden gejat door die engerd Repelsteeltje. Wat in een sprookje nog amusant is, was in dit verband gênant treurig en verbijsterend! Maar daar ontbreekt het nu precies aan: gêne was nu precies dat o zo menselijke kenmerk, dat de dames misten.

Zij koesterden de angst, die zij zichzelf hadden aangepraat en ze lieten niets na om Drie daar ook mee vol te proppen.

Zie Logo Bij pa thuis (een krankzinnig bezoek) pag. 11A