of

<-- 15. Geniale boycot (dubbel boeken) -->

Verschil in agressie?

Gang van zaken (ook besproken op pag. 10)

Jarenlang ging het er zo aan toe: Drie bleek meermalen op het afgesproken dagdeel niet aanwezig. (Op pag.10 bespraken we de talloze "vergissingen"). Daarvoor hadden de dames allerlei schaamteloze verklaringen. Drie moest bijvoorbeeld nog worden opgehaald, omdat ze heel toevallig bij een ander kind speelde. Haar weghalen uit een kinderpartijtje kon al helemaaaal niet. Meemoeder Een drukte dat zo innemend uit op de haar kenmerkende manier: "We gaan haar van zo'n feestje halen wij haar niet weg". Jawel, een echt gevoelsmens. Daarbij trok ze het bijbehorende professionele gezicht, dat geen weerwoord duldde. Tussen die dames bestond een wederzijdse kritiekloze bewieroking; zo vonden zij zichzelf en elkaar over en weer volleerde pedagogen.

Hulpvaardig

Op een aparte manier was Een wel weer hulpvaardig. Zo was Zwartzaaddonor een keer nauwelijks binnen of ze stond - al met een arm in de mouw van haar jas - uitnodigend met haar sleutelbos te rammelen. Hoffelijk bood ze aan Zwartzaaddonor meteen een lift terug naar het station te geven. Let wel: hij had nauwelijks zijn jas aan de kapstok opgehangen. Zoiets is - wat je noemt - een hint als een heipaal! Wij hebben het ooit nog eens erger (of is dat juist minder erg?) meegemaakt met een horkerige gastheer. Die liep 's avonds alvast in zijn pyjama zijn wekker op te winden waar het bezoek bij zat. Als gast bekruipt je dan het gevoel, dat je niet helemaal welkom bent.

Dubbel toezicht

Zwartzaaddonor mocht pas over de vloer mocht komen als er dubbel toezicht was. U had het eerder al begrepen: oplettendheid was geboden, want met zo'n kinderrover als Repelsteeltje 2.0 weet je natuurlijk nooit wanneer hij toeslaat. Ook al zou hij het kind niet meteen onder zijn arm meenemen, dan moest worden verhinderd dat hij het op schoot trok of zo iets onwenselijks.

Andere kinderen

Met het inzetten daarvan, zorgden de dames ervoor dat Zwartzaaddonor in beslag werd genomen. Kennelijk zaten zij er niet mee, dat zij misbruik maakten van andermans kinderen. In zijn meest extreme vorm gebeurde dat met een meisje, dat u in de anekdote over Geke tegenkomt. Dat was ronduit zielig (voor het kind). Blonde, kleine Geke… Typisch zo'n kind dat alleen met haar moeder woont, omdat papa ervandoor is met een nieuwer model. Het ideale instrument om op de bezoekende Zwartzaaddonor te zetten. Dat arme kind genoot van de beleving om te praten met een(wildvreemde) "vaderfiguur". Maar het opdoen van die ervaring ging wel ten koste van…

Flitsbezoek

De onvervalst vijandige sfeer werd keurig door de dames afgedekt met kirrende lachjes. Op hun altijd vriendelijke gezichten hadden ze een leugen geschilderd, die "welkom" zei. Wanneer zijn bloeddruk tot ongekende hoogten was gestegen, was Zwartzaaddonor ongeveer anderhalf uur verder. Dan had hij het punt bereikt, dat hij bijna gillend het huis uit vluchtte. De netto bezoektijd was maar dan nog maar een fractie van die anderhalf uur. Hij had immers nauwelijks enig contact met Drie gehad. Daarvoor zorgde bijvoorbeeld ook die onvolprezen truk van de tafeltraining.

Ultieme boycot

Het beeld, dat zich begon af te tekenen, was dat verhinderd moest worden dat het kind zou gaan wennen aan haar biologische vader. Die ontwikkeling hebben de dames meer dan succesvol geblokkeerd… Hoe ver moet je gaan met aanraken voorkómen en fotograferen verbieden? De dames vonden dat laatste echt niet absurd, omdat verbieden van foto´s maken immers meer voorkomt! Dat klopt, althans bij koningskinderen.

Afstand houden, verbonden aan te raken, rondlopende bodyguards. De overeenkomst is frappant… Bij prinsen en prinsessen worden af en toe, zij het onder toezicht, foto's gemaakt Maar zelfs dat was Zwartzaaddonor niet gegund.

Geen tekstschrijver kan uit zijn duim zuigen wat er in de komende anekdotes staat. Dus ere wie ere toekomt: de beschreven krankjorumheden zijn door onze eigen dames helemaal zelf bedacht, wat…? Uitgevonden zelfs. Wij schrijven alleen maar op. Niet te verzinnen zijn de voorbeelden van beschamende dubbele boekingen. Mocht u anekdote hebben gemist … hier volgt nogmaals de link:

ZieLogo Een favoriete boycot "Dubbel boeken" pagina 15A

Barrières

Tafeltraining

Als Drie er eindelijk was, werd ze afgeschermd van haar vader. Probaat hulpmiddel: een grote houten tafel. Deze werd tussen pa en dochter ingeschoven, zodra zij bij elkaar in de kamer waren. Na een paar bezoekjes, was Drie zo goed tafelgetraind, dat ze al uit eigen beweging aan het uiterste andere eind van dat lange meubel plaats nam.

Helemaal zelf bedacht

De ouders beweerden met een vroom gezicht en droge ogen, dat ze daar niets aan konden doen. Het kind had helemaal zelf zo gekozen! De slimme dames zetten Drie vervolgens aan het tekenen en kleuren, zodat ze niet op het idee kwam om naar haar vader toe te stappen. En anders kwam Een erbij zitten en hield zich dan opeens intensief bezig met het kleuren en doedelen door Drie.

Aartsslimme trucjes dus.

 

Gepaste afstand