<-- 16C. Een lekker valse (de naverjaardag)

Nog meer afwisseling in agressie?

Nogal laat (“After party”)

Na de vorige anekdotes over het herhaaldelijk "dubbel boeken", zou je denken dat de man zich beter de martelgang van op bezoek komen kon besparen. Maar in die dagen was hij lichtelijk masochistisch. Dus toog hij 2x per jaar deemoedig naar Huize Pottensteyn om zich een uurtje of wat te laten ringeloren. En de dames leefden zich maar wat graag uit. Voor hen werd het prijsschieten en oefenen op een levende bokszak. In het prille begin had hij nog naïeve fantasieën, waarin hij zichzelf zag ondergedompeld in een warm bad. Maar inmiddels wachtte hem iedere keer opnieuw een koude douche. Alles went, zelfs het stereotype gezuig van beide dames... Om het vol te houden, beschouwde hij die torture maar als een soort toegangskaartje om zijn dochter te kunnen bezichtigen.

Surrealistische film

Als anderen hem hoogst verbaasd vroegen hoe hij die vernederingen verdroeg, vergeleek hij zijn situatie met een toeristisch bezoek aan ergens achter het voormalige IJzeren Gordijn. Je had daar niet veel te sputteren… Als daar een buitenlandse toerist een paar tegeltjes te ver naar links of rechts ging van een uitgestippeld pad, kreeg hij de Stasi of de KGB aan zijn broek.

Probeer anders nu maar eens in Noord-Korea de andere kant uit te lopen dan die werd aangewezen… Zijn ervaring in Huize Pottensteyn was vergelijkbaar. Hij werd gecontroleerd, gevolgd en bewaakt. Het was daar Oost-Berlijn op Madurodam-schaal. Eigenlijk leek het of hij optrad in een surrealistische film. Was hij per ongeluk bij de opnamen via de coulissen in een "film take" terechtgekomen?

Hoogtepunten

Wij beschrevendat hij - nadat er lang was onderhandeld over desbetreffende datum en dagdeel - op de geprikte tijd Drie toch niet of nauwelijks kreeg te zien (anekdotes: Geke, Madjan). Een heel kort oppervlakkig contact was nog net mogelijk, maar alsof de duvel ermee speelde… dan was het opeens etenstijd. Dat is zo'n gebeurtenis waarop je in onze cultuur als vreemde geen inbreuk  dient te maken. Dus ging de man weer, minzaam doch dwingend weggekeken door de (blijkbaar) hongerige dames.

Verlate oftewel Naverjaardag

Laten we eens kijken hoe het dan een half jaar later er weer aan toegaat. We schrijven 1993 en Zwartzaaddonor komt geruime tijd na Drie's echte (zesde) verjaardag. Zoals te doen gebruikelijk. In de directe omgeving van Zwartzaaddonor heette dat festijn de Naverjaardag.

Op de verjaardag waar deze anekdote betrekking op heeft, speelt de eerder genoemde Madjan weer een rol. Op deze Naverjaardag van Drie, vierde haar vriendinnetje - zo'n maandje later dus - haar eigen verjaardag. Bij het maken van de afspraak met Zwartzaaddonor hadden de dames - zullen we maar zeggen - over het hoofd gezien, dat Madjan's verjaardagsfeestje precies op dezelfde dag plaatsvond als het bezoek van Zwartzaaddonor. Dat heeft dus consequenties…

Dat Iraanse meisje met die mooie donkere ogen, bleek een fantastisch voorwendsel om op de “Naverjaardag” de man uit huis te werken. Haar feestje viel als een geschenk in de schoot van de dames. Drie moest hoognodig op haar eigen Naverjaardag naar het kinderfeestje van Madjan. Of Zwartzaaddonor maar even wilde opschieten met zijn bezoek…

Wat Drie werd aangedaan en hoe Een zich overtrof, staat in dit vervolg:

't Kan erger  (meer naardag) pag. 16D