<-- 17A. Geheimen en taboes (10 jaar brooddieet)

Onaangename en achterbakse verrassingen

Voeding

expertsEen onderwerp (temidden van de vele andere) dat zeker taboe was: voeding. Ongepaster vraag was nauwelijks denkbaar temidden van de vragen die Zwartzaaddonor toch al tot hun ergernis stelde. Een gangbare belangstellende vraag over wat en hoe kinderen eten, is in elk normaal ander gezin normaal. Hier in huize Pottensteyn was dat ten strengste verboden. Dat kwam misschien ook wel doordat Een behalve verpleegster, in haar eigen ogen ook nog consultatiebureauarts, kinderpsycholoog en voedingsdeskundige was. Ze wist over veel dingen ook inderdaad een heel klein beetje. dat kon verbijsterende vormen aannemen: zo besliste zij boven de consultatiebureauarts of een kind wel of niet inge├źnt!

Na 10 jaar alsnog een verrassing

Bizar, maar tegelijkerijd amusant was toen Zwartzaaddonor bij uitzondering rond etenstijd op bezoek was. Wij hebben dan wel een sprong in de tijd gemaakt, want Drie is inmiddels 10 jaar oud. Maar de anekdote past hier zo leuk…Bij intieme familiemomenten hoorde hij niet aanwezig te zijn, maar toen kwam dat kennelijk zo uit. Het kan te maken hebben met gezamenlijk een dagje ergens heen gaan; mogelijk was hij iets te vroeg in hun huis om hen op te halen. Nou, dagjes uit… met dat onderwerp kan een dikke bundel geschoffelde anekdotes worden gevuld. of misschien gaan we iets te ver, want "dagjes uit" was een venijnige rot zet van Zwartzaaddonor. Hij had dat geïntroduceerd om de boel te manipuleren, de boef. Wij komen daar nog uitgebreid op terug…

Voeden: bek houden

Het gesprek komt op voeding, omdat de bezoeker voor het eerst ziet, dat Drie opvallend beroerd eet. Hij was immers in al die 10 jaren nooit bij dit intieme familiegebeuren aanwezig geweest. Wat bleek bij die gelegenheid: tot haar 10e jaar had het meisje nooit warm gegeten! Tewijl het hele gezin aan de warme hap was, kreeg zij een boterham met pindakaas. Kennelijk zwaar geheim, maar ook zo innemend triest. Laat Zwartzaaddonor als kind dit zelfde soort problematiek te hebben gehad. Zij het, dat zijn ouders niet zo idioot waren onder jarenlang het hoofd voor te buigen. In iedere normale setting zouden de betrokkenen dit een leuke bijkomstigheid vinden. Iets om verrast van op te kijken: zo vader zo dochter… Hier echter - als je wat diepgang aan dit vreemde fenomeen durfde te geven - stapte je argeloos in een valkuil gevuld met rechtopstaande scherp geslepen taboespiesen. Toekijken en verder je bek houden, dat was de regel. De moeders reageerden buitengewoon geïrriteerd op dit soort referenties...

Eetstoornis

Wij zaten daarnet nog te mijmeren over de babytijd, maar het is nuttig om in dit verhaal een sprong mogen maken naar Drie' s 10e levensjaar. Toen pas at ze voor het eerst in haar leven een warme maaltijd at. Na tien jaren brood, brood en brood op de drie dagelijkse eetmomenten...! Je zou er bijna de Kinderbescherming op af sturen. Ervan uitgaande dat hij de leverancier was van 50% van het genetisch materiaal, was het voor hem minstens interessant te weten hoe een en ander uitpakte. Dit onderwerp hadden ze gemakshalve maar verzwegen… Uiteraard interesseerde het hen natuurlijk geen donder, maar Zwartzaaddonor was ook al niet zo'n geweldige eter als kind. De indruk bestaat, dat alles wat Zwartzaaddonor betrof per definitie niet interessant was. Net alsof men krampachtig iedere connectie van het kind met haar roots wilde verbreken.

Babylijf

Wat bij haar in haar babytijd al opviel was haar langgerekte, enigszins magere lijf en de holle ogen… Baby's zien er toch meestal niet zo uit, tenzij zij in het vegetarische circuit leven. Maar ook moeder Twee's fysiek was zo iets dergelijks. Dus waarschijnlijk genetisch bepaald. Of en dat was nu een van de weinige harde afspraken, die ze met z'n drieën hadden gemaakt: Zwartzaaddonor het genoegen gunnen een kijkje in de genetica te krijgen.

Zwartzaaddonor beging dus de doodzonde vragen stellen over voeding. Wat dacht hij wel! Nou, hij dacht dat hij dagelijks zijn kost verdiende - wat een ironie - met voorlichting geven over voeding. Maarvoor deskundigheid moest hij zich klaarblijkelijk schamen. Het irriteerde de dames mateloos, een sensatie die hij in zijn werk zijn werkzaam leven niet kende. Bedenk, dat hij beroepsmatig voor de voedingsindustrie voorlichter was.

Ironie

Eigenlijk zit daarin een humoristische noot: Zwartzaaddonor sprak bijvoorbeeld 's morgens op het Ministerie van Landbouw met de toenmalige minister in een aangename atmosfeer. Regelmatig overlegde hij over voedingskundige onderwerpen met de departementsbollebozen, die daarover gingen. In Nederland hangt aan voeding een uiterst streng wettelijk etiket. Vervolgens op diezelfde dag kon hij 's middags door de dames genadeloos onderuit worden gehaald over hetzelfde onderwerp. Men kan diep vallen: op dezelfde dag deskundige zijn èn kakelende randdebiel. Het kan verkeren als je de vreemde leefwereld van de dames betrad… Dit is wel treurig als hoogst vermakelijk.

Verwaten

Moeder Een trok bij dit heikele onderwerp haar wetenschappelijke gezicht, plantte nog eens een peuk in de spleet onder haar neus en moeder Twee analyseerde zich een psygoochelarische slag in de rondte. Daar was geen touw aan vast te knopen, maar zij getuigde van een sterk geloof in het alternatieve gezondheidscircuit. Die vrijheden hadden de dames natuurlijk, maar je kunt het ook bizar noemen, wanneer men zich zo verwaten gedraagt.

 
homepage | contact | html | css | © 2007 Anyone | Design b