<-- 22C. Zoiets vals verzin je niet (staking)

Erin en eruit: op straat gedumpt

Staking tijdens kraambezoek

Een voor Nederland ongekend grote stakingsgolf in het Openbaar Vervoer trof in 1991 grote delen van het land. Dat gebeurde afwisselend en bij verrassing. Dan was het ene deel, dan het andere aan de beurt. Het waren angstaanjagende verrassingen als je op reis was.

Gigantische files op de snelweg waren het gevolg, omdat menigeen het openbaar vervoer niet meer in durfde. Massale acties zouden er worden uitgevoerd o.a. op Prinsjesdag 1991. Kortom, gedurende langere tijd wist de gebruiker van het openbaar vervoer niet goed waar hij aan toe was. Niettemin besloot Zwartzaaddonor in die periode, in overleg met Een, de gok te wagen en maakten zij een solide afspraak. Nou ja, niettemin… Een gaf gewoon een datum op. Of die datum de kraamvrouw schikte of Zwartzaaddonor was niet belangrijk. Het schikte Een! Daarmee was de kous af.

OV lamgelegd

Het geval wilde, dat op de dag van het kraambezoek voor de Randstad was aangekondigd, dat in daar alle openbaar vervoer na halfnegen 's avonds zou worden lamgelegd. En Pothuyzen lag in de Randstad. Het was dus zaak voor Zwartzaaddonor, die in Amersfoort woonde, om vóór halfnegen in die ene specifieke trein naar Amersfoort te zitten voor zijn terugreis. Dat vergde minutieus gepuzzel om de reis zo te plannen, dat hij bij het overstappen in Rotterdam opnieuw in de enig juiste trein terecht kwam. Dat was de laatste, die nog net voor de staking uit bewoog. De belofte van de NS was namelijk dat de reeds rijdende treinen wel hun geplande rit zouden afmaken. Er hing dus veel vanaf, dat Een hem ook weer op tijd op het station in Pothuyzen afzette. Zo was afgesproken en daarop was gerekend…

Precieze reispuzzel

Zwartzaaddonor had uitgepuzzeld, dat als Een hem - pak hem beet - uiterlijk kwart over acht op het station van Pothuyzen afzette, hij in Amersfoort kon geraken zonder de nacht door te brengen op een perronbank op een van de tussenliggende stations. En zo had hij het met haar besproken.

De treinstaking begon half negen. Voor alle openbaar vervoer was aangekondigd, dat de staking nog lang zou voortduren…

Perverse surprise

Het kraambezoek kon alleen maar 's avonds plaatsvinden en hoe leuk dat er aan toe ging, kon u zojuist lezen op pag. 24. Na zijn bezoek aan Twee wilde Zwartzaaddonor op de boven beschreven situatie snel weer vertrekken, toen hem een verrassing werd bereid. Een besloot alsnog om hem niet te brengen. Zo was het niet afgesproken… Na alle vorige streken was dit een meesterlijke zet. En tevens een nieuw moreel dieptepunt. Zij kon zelf constateren dat er geen bussen meer reden tussen het ziekenhuis en het station. Zij trok met een vroom gezicht een vijfguldenmunt te voorschijn en zei plechtig: "Hier, hiermee kom je er wel… neem maar een taxi naar het station!".

Wat kost een taxi?

Zwartzaaddonor staarde perplex naar het glimmende muntstuk dat in zijn handpalm lag. Maar voordat hij het verontwaardigd kon teruggeven, was Een alweer terug naar de kraamafdeling. Zwartzaaddonor bleef niets anders over, dan met gestrekte pas naar het station terug te lopen. Bij de taxistandplaats van het ziekenhuis stond namelijk niet een taxi; allicht want ze waren allemaal in gebruik. Er reden immers geen bussen meer, dus de laatste beschikbare taxichauffeurs beleefden gouden tijden.

Snelwandelen

Wonderlijk genoeg waren de straten geheel verlaten, alsof iedereen het huis was ingevlucht voor gifalarm. Zwartzaaddonor liep richting station volgens een oude, beproefde methode:afwisselend een paar tellen hard rennen en een paar tellen normaal lopen. En dan is soms de Heer wel eens genadig: Zwartzaaddonor trok met dat opvallende loopje (zoiets als snelwandelen) in die griezelig legestraat de aandacht van een taxichauffeur. Deze was eigenlijk op weg naar een adres, maar was niet stekeblind (zoals Een) voor de precaire situatie, waarin die eenzame wandelaar zich bevond.

De man stopte en hij vroeg waar Zwartzaaddonor heen moest. Aangezien de chauffeur langs het station moest op weg naar zijn klant, nodigde hij Zwartzaaddonor uit in de auto. Onnodig uit te leggen, dat het vijfgulden muntstuk van Een bij lange na niet toereikend was. Maar dat was verder niet erg; in ieder geval racete Zwartzaaddonor - na te zijn afgezet door de taxi - het station in en het perron op. De allerlaatste trein, die hem de juiste verbinding zou geven stond op punt van vertrekken.

Trein