<-- 25. Tussentijdse filosofie (onderbreking van ijstijd?) -->

Een soort jubileum: we onderbreken even de verhaallijn met een andere opmaak

Ontdooien

OntdooienIn de jaren na de geboorte van de tweeling leek het er bij Twee soms heel eventjes op, dat ze ontdooide… Die mildere periodes vielen opmerkelijk genoeg samen met de geheimzinnige afwezigheid van Een. Over de reden van Een's uitzonderlijk afwezigheid - dat hadden we immers beloofd - komen we nog te spreken. Niettemin was zij nog vaak genoeg aanwezig om de sfeer te bederven. En - niet verrassend - altijd op een zeer dominante manier. Haar favoriete positDoorgevertjeie was die van chaperonne of bewaakster. In diverse anekdotes komt die lachwekkende rol aan bod.

Toonbeeld van gulheid

In een gulle bui gaf Twee wel eens iets mee voor onderweg. Zwartzaaddonor kreeg bijvoorbeeld een appel mee (voor op de terugweg). Er nadrukkelijk bij zeggen "voor de terugweg" kon ook wel een hint zijn om snel te vertrekken... Maar het was toch een vertederend, mooi gebaar… En zelfs kreeg hij eens een fles rode wijn. Nou dronken de dames geen wijn en was het een doorgevertje, maar toch… het gebaar blijft leuk.

Stemming gaat op en af

Door de geboorte van de tweeling (september 1991) leek het er even op, dat Twee doorstroomd werd door zachtmakende, moederlijke hormonen. Het harkerige stijfsel in haar gedrag leek te worden verweekt. Zo deed ze warempel - weliswaar op en af - wat minder stug in de richting van de biologische vader. Het leek er even op, dat ze zich wat bewuster werd van wat menselijke omgang inhoudt.

Een af en toe weg. Kentering?

Vanaf de geboorte van de tweeling gebeurt er zat, maar dat wordt op deze pagina's niet besproken. Dat betreft zo'n bonte verzameling anekdotes, dat we die gebundeld hebben tot (inderdaad) Anekdotes. Apart van deze pagina's…

Daarom maken we rustig eventjes een sprongetje naar eind negentiger jaren: wanneer we Twee's houding over zo'n langere tijdsperiode bekijken, dan valt er nog iets positiefs op. Onze tweeling is alweer een jaar of 10 oud. Een was niet aanwezig (of was dan nog niet aanwezig), maar in ieder geval stuurde moeder Twee de kinderen dan wel eens zelfstandig naar het treinstatioCipiern (dat was niet al te ver) om de bezoekende Zwartzaaddonor op te halen.

Zoiets ziet er spontaan en hartelijk uit. Dan beleefde Zwartzaaddonor een van die zeldzame bezoeken, waarbij geen bewaakster of chaperonne bij aanwezig was. Maar ja, het was een betrekkelijke vooruitgang. Het ging iedere keer zo: een stap vooruit en een halve achteruit. Er was duidelijk een samenhang met het regelmatig weer opduiken van Een. Een buitenstaander is Zwartzaaddonor altijd gebleven, want nooit ofte nimmer kreeg hij ook maar enige toelichting op het wel en niet verschijnen van Een. Niet dat het veel voor het geluk uitmaakte, want zij had er danig de wind onder of ze er nu wel of niet lijfelijk bij aanwezig was.

Negentiger jaren

De hoogtepunten van idioot gedrag vinden plaats rond de eeuwwisseling met als absolute toppers de jaren 2000 tot 2003. Daar houdt het dagboek van Zwartzaaddonor op. Tot dat moment is er evenwel genoeg gebeurd om je over te verbazen. Er valt een rariteitenkabinet mee te vullen. De pagina's, waar u op kijkt, volgen een bepaalde tijdslijn. Die rare gebeurtenissen zijn vervat in anekdotes, die zich links en rechts van die tijdslijn afsplitsen. Onder het tabblad Anekdotes zijn die bonte verhalen terug te vinden. Nota bene: voorlopig is dat tabblad nog niet geactiveerd. Die anekdotes zijn weliswaar allang uitgeschreven, maar worden beetje voor beetje in deze website gevoegd. Het tabblad Anekdotes wordt pas geactiveerd wanneer er daarvan voldoende staan.

Niettemin heeft u op de voorbije pagina's al regelmatig verwijzingen naar anekdotes gezien. Maar zoals u begreep, is dat nog maar een kleine selectie…

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Lijn