<-- 3. Zwartzaadmarkt (de verkenning) -->

Als het langs de gangbare weg niet lukt

De laatste eitjes!

De dames wilden Zwartzaaddonor, de man achter de advertentie, graag ontmoeten. Daartoe bereidden zij zich voor met een lijstje onderwerpen, die er - naar hun idee - toe deden. Wie van de mannelijke lezers in het voetspoor van Zwartzaaddonor wil treden, doet er goed aan te checken of er zich in dat lijstje een warm menselijk element bevindt. Zakelijke onderwerpen zijn belangrijk, maar als er ook iets bij zit waarin de mens herkenbaar is, is dat mooi meegenomen. Een kandidate met alleen de eerste twee punten (hieronder) moet u wantrouwig maken. Voorzichtigheid is geboden. Beter nog: maak als de sodemieter dat u wegkomt.

Wat de dames wel en niet interesseerde

1. HET KOSTENPLAATJE. Zwartzaaddonor was toch wel gratis? Een begrijpelijke interesse, want ze hadden zich tot nu toe blauw betaald aan diverse mislukte experimenten.

2. DE BESCHIKBAARHEID. Zwartzaaddonor moest op de juiste momenten (tijdens de ovulatie) beschikbaar zijn. Lukte hem dat? Hij woonde bijna 200 km verderop… Gelet op het moeizame traject, dat de dames al hadden afgelegd, was te verwachten dat één enkele behandeling niet voldoende zou zijn! Dus een beetje solide, reislustige donor, die zich aan zijn afspraken hield, was wenselijk. In de praktijk hield dat voor Zwartzaaddonor in: bij een eisprong vrij nemen en onmiddellijk naar hun woonplaats reizen

3. ACHTERGRONDINFORMATIE. Vreemd genoeg bleken ze totaal geen belangstelling voor de achtergrond van de man te hebben. Als gevolg daarvan herinnerden zij zich later, laat staan vele jaren later, ook niet welke vragen en opmerkingen Zwartzaaddonor had gemaakt! Die desinteresse bleek een vast patroon in hun gedrag: er ontschoten hen in de loop der tijd steeds meer gemaakte afspraken. Die geheugenzwakte bleek een instrument te zijn, dat hen regelmatig goed van pas kwam!

Laatste kansen

Bij beide partijen was er sprake van "laatste kansen"...

  • De dames waren aan het einde van hun Latijn: eerdere mislukte pogingen, alleen maar tegenslag, hoge kosten en zelfs tegenwerking (moeilijk doende fertiliteitsklinieken!
  • Crowdfunding dan? Een alternatieve zoektocht in hun kennissenkring leidde alleen naar onwillige vrienden, die op hun zaad zaten.
  • Een was 27 jaar en Twee was alweer 29. De biologische klok tikte genadeloos door. Ze waren niet te oud, maar als het zo door bleef gaan met afwijzingen, dan werden ze dat vanzelf!
  • Zwartzaaddonor was dik in de veertig en op een leeftijd waarop je hem niet speurend in een kroeg kon betrappen. Bovendien waren dames in zijn eigen leeftijdscategorie doorgaans carrièrevrouwen, die echt niet meer "ïn" waren voor zwangerschap. En anders waren hun eitjes al op. Voor Zwartzaaddonor speelde dat hij als zaaddonor een herkansing kreeg. Want zo'n 20 jaar eerder had hij twee ongeboren kinderen verloren.

Voordeel

Welk voordeel bood het "zwartzaad donorschap" aan de dames? Simpelweg dit: de procedure kon nu buiten het medische circuit gebeuren en was lekker goedkoop. Van dat eerste hadden ze hun bekomst en het alternatief, het zwartzaadcircuit, was inmiddels noodzakelijk. Ze hadden tenslotte al veel geld in eerdere pogingen hadden gestoken. Nodig was een coöperatieve donor, die trouw zou opdagen en die vooral - als het niet meteen lukte - niet ontijdig zou afhaken.

Zich terugtrekkende donoren, om het maar zo uit te drukken, kwamen in het zwartzaadcircuit regelmatig voor. Als het met de conceptie niet zo wil vlotten, dan haakten ze gauw af. Op het Internet kom je uiteenlopende redenen tegen, waarom een donor alsnog van medewerking afziet:

  • - financieel aspect (vakantiedagen moeten worden opgenomen)
  • - te grote afstand; soms honderden kilometers heen en terug… reiskosten lopen dan op!
  • - tijdgebrek
  • - gewoon geen zin meer... De ontvangster blijkt een onaangename bitch
  • of "het" lukt niet meteen en dan wordt steeds terugkomen bezwaarlijk

Alternatief

Het vooruitzicht voor Zwartzaaddonor was de rol van Reizende Zaadddonor. Wat hij nog niet wist, was dat hem een andere rol was toebedacht, die van Dumpdonor... In zijn naïiviteit noemde hij zich met enige zelfspot DNA-boer (met gratis thuisbezorgservice).

Op pag. 4 staat een serieuzer overzicht van beschikbare donoren.

Spijtdonoren

Donoren, die zich terugtrokken, kwamen in het zwartzaadcircuit regelmatig voor. Als het met de conceptie niet zo wilde vlotten, dan haakten ze gauw af. Diverse redenen:

  • financieel aspect (vakantiedagen moeten worden opgenomen)
  • te grote afstand; soms honderden kilometers heen en terug… reiskosten lopen dan op!
  • tijdgebrek
  • gewoon geen zin meer... De ontvangster blijkt een onaangename bitch
  • of "het" lukt niet meteen en dan wordt steeds terugkomen bezwaarlijk