<-- 35. Dagje uit (onnodig duur) -->

Met de kids op neutraal terrein. Zou Een zich een beetje inhouden? Of blijft ze pa afzeiken?

Dagje uit: kostbaar, maar wel leuk

Och, daar noemen we wat: dagjes uit… Met het onderwerp "Dagje uit" kan een dikke bundel knettergekke anekdotes worden gevuld. Dit betreft trouwens een venijnige truc van Zwartzaaddonor. Hij had "Dagje uit" geïntroduceerd om op zijn beurt de boel te manipuleren, de boef. Een tip van de sluier opgelicht:

op deze manier "lokte" hij de familie het huis uit naar neutraler terrein. Daarvan hoopte hij dat met name Een zich een beetje menselijker (en dus niet zo agressief!) zou gedragen. Wie weet zou ze met veel sociale controle zich niet zo bezitterig bovenop die kinderen storten. Die onaangename gewoonte had ze namelijk als Zwartzaaddonor zich ook maar een klein stukje in hun richting bewoog. Hij kon het in ieder geval proberen… Gezien leeftijd en interesse van de kids kwamen diverse dierentuinen en het Dolfinarium vooral in aanmerking.

Beperkte mobiliteit

Het komt hier zo ineens uit de lucht vallen, maar Zwartzaaddonor had in toenemende mate een ernstig loopprobleem. Hoe dat ze opeens in elkaar stak: zie pagina 44. Na operatie en intensieve revalidatie kon Zwartzaaddonor in 2011zijn wandelstok, waarop hij dagelijks steunde, opbergen. Een wonderbaarlijke genezing? Neen, een kwestie van stug door blijven oefenen. Maar moedertje Een had jarenlang niets in de gaten! Op zich niet vreemd, want Zwartzaaddonor kon haar überhaupt geen ruk schelen. Dat betrof eigenlijk alles dat hem aanging…

In dierentuinen moet je uiteraard ook lopen, maar doordat er veel rustpunten zijn, kon Zwartzaaddonor regelmatig zijn versleten knieën laten bijkomen. Enige ontspannende momenten tussendoor waren buiten dat ook al hard nodig, want de keren dat hij met het hele gezelschap een dierentuin bezocht, was het ook iedere keer een soort excursie naar Dante's Hel. Mijn god… wat een strafexpeditie. Moeder Een gedroeg zich als een soort beveiligingsmedewerkster, die het als hoogste taak zag Zwartzaaddonor in de gaten te houden. Stel je voor dat hij te dicht bij de kinderen kwam…Blijdorp

Diergaarde Blijdorp

Tot de spannendste uitjes behoorde een bezoek aan Diergaarde Blijdorp in Rotterdam. Zwartzaaddonor is daar verscheidene keren met deze luitjes heengegaan. In sommige jaren hadden de dames ook een abonnement aangeschaft, zodat zo´n dagje uit hen geen extra geld kostte. Een aantrekkelijke bijkomstigheid was dat Een's vader in het bestuur van de dierentuin zat, dus ze genoten van een gereduceerd familie-abonnement.

Maar goed ook, want anders konden ze Zwartzaaddonor verwijten dat hij expres zoiets duurs had uitgekozen. Hij hield echter altijd zorgvuldig rekening met de portemonnee van de dames. Ruim begiftigd met stronteigenwijsheid speelde Een het niettemin toch nog klaar om er een keer een onnodig extreem duur dagje van te maken. Op een gegeven moment hadden ze dat familieabonnement niet, dus was het een kwestie van proberen met een gereduceerd tarief binnen te komen. Daarvoor bestaan diverse mogelijkheden.

Dat dominante, bazige gedrag van Een sloeg op zo'n dierentuindagje weer eens door. Lekker dwarsliggen en precies het omgekeerde willen van wat Zwartzaaddonor voorstelde. of Zwartzaaddonor wees op de mogelijkheid, dat iedereen reductie op de entree kon krijgen. Hoe dat in zijn werk ging:

Gereduceerd toegangstarief

Indertijd kon je bij elk NS station vooraf een kaartje voor de dierentuin kopen. Er was een aantrekkelijke korting, oorspronkelijk bedoeld voor treinreizigers, maar ook niet-treinreizigers mochten een los ticket aan een NS-loket kopen. Niet alleen was de entree zo goedkoper, maar je hoefde bij de kassa's van de Diergaarde ook niet te wachten. Je kon in een keer vorstelijk doorlopen. Hoe Een dat plan de nek omdraait staat op pagina 37.

In totaal zijn ze met z'n allen drie keer gezamenlijk naar Blijdorp gegaan. Zwartzaaddonor was twee keer daarvan met zijn eigen kids (een of beiden) rechstreeks naar de dierentuin gegaan. Afgesproken was om daar de anderen te ontmoeten. Het gezelschap bestond dus drie keer uit diverse combinaties van personen. Zo heeft u een duidelijk beeld van de komende scènes.

Non-communicatie

Eén keertje gebeurde het anders: nou dat kan hij zich heugen... Dat werd een demonstratie van hopeloze eigenwijsheid en dwarsliggen van jewelste door Een. Om de een of andere reden spraken ze af in de woonplaats van de dames: Pothuyzen. Van daar zouden ze met het mini clownsautootje van de dames, als haringen in een ton geperst, naar Rotterdam rijden. Voor Zwartzaaddonor en zijn kids was het veel makkelijker om rechtstreeks naar de dierentuin te gaan, maar Een had anders besloten.

Dat had op de een of andere manier ermee te maken, dat de afspraak die Zwartzaaddonor telefonisch had gemaakt met de moeder Twee niet tussen die twee was besproken en op elkaar afgestemd. De een wist niet van de ander hoe of wat… Dat was niet de enige keer, dat de dames met Zwartzaaddonor gemaakte afspraken niet aan elkaar doorgaven!

Op pagina 37 wat Een met haar dwarsliggerij bereikt.