<-- 8A. Das Bildverbot (geen genade!)

Anekdote behorend bij pagina 8: over een onbschaamde eis

Goudschaaltje

Op pagina 8 werd Zwartzaaddonor er aan herinnerd, dat een bezoek aan de dames ongeveer gelijk stond aan een kort verblijf in Noord-Korea of de voormalige DDR. Ook daar kan je niet zomaar je gedachten de vrije loop laten! Hij woog altijd al zijn woorden op een goudschaaltje, maar kennelijk niet genoeg…

Derde zaaddonatie

Toen hij afscheid nam na de derde zaaddonatie ontsnapte er alweer iets verkeerds uit zijn keel. Nauwelijks gleden die woorden over zijn lippen of Een sloeg keihard toe. Wat had hij nou weer voor vreselijks gezegd? Het volgende tafereel zou je eerder ergens achter het voormalige IJzeren Gordijn plaatsen, maar het gebeurde gewoon in Pothuyzen.

De laatste ronde (januari 1987)

Zwartzaaddonor maakte op een onthutsende manier kennis met Een's definitie van dankbaarheid. Bij zijn afscheid, merkte hij terloops op dat "mocht dit de laatste keer zijn… ze elkaar zouden zien als de baby er was." U zult denken, dat dat toch vrij onschuldig is zoiets te zeggen… Maar zo zijn wij niet getrouwd!

Het schoot  Een namelijk in het verkeerde keelgat toen hij vervolgde met:"Dan wil ik graag een foto maken…". Dat lijkt u waarschijnlijk een gewone opmerking in een normaal-menselijke omgeving. Normale mensen zullen het namelijk interpreteren zoals het alleen kan worden opgevat. In dit geval, in Pothuyzen, bij onze dames echter leek het wel of Zwartzaaddonor  over een bermbom had gereden… Alsof hij Een een oneerbaar voorstel had gedaan, zo ontplofte zij in een orgie van woede en verontwaardiging:

De gezwollen bloedvaten in haar hals klopten angstaanjagend, terwijl ze met die wonderlijke dubbelaars in haar taalgebruik uitbarstte in: ""Er gaan geen foto's worden er genomen; zoiets kunnen wij doen dat wel!"

Zwartzaaddonor's opmerking over foto's maken, wordt duizenden keren per jaar door duizenden mensen gedaan. Maar op deze speciale plek leek dat van grenzeloze brutaliteit te getuigen. Foto's maken, hoe haalt-ie het in zijn hoofd!

Fotoverbod

de afgelopen zomer zijnTwee keek - zoals gebruikelijk - wat schaapachtig bij deze scène, want die wist natuurlijk allang dat er een verbod op het maken van foto's in de lucht hing. Dat hadden de dames inmiddels samen bekokstoofd. Tja van die kant hoefde de vader van haar komend kind geen morele steun te verwachten.

Een onmogelijk geachte situatie - namelijk dat er ooit eens een zwanger zou worden - bleek gunstig te zijn omgebogen door Zwartzaaddonor. Als stank voor dank kreeg hij een onmiddellijk ingaande straf aan zijn broek: een Bildverbot. De uitvoering daarvan was nogal koddig, hoe treurig tegelijkertijd dat ook was.

Fotoban

Het Bildverbot zou een volle 10 jaar duren! Dat is waarschijnlijk langer dan in het land (de voormalige Bundesrepublik Deutschland) waar die term is uitgevonden…

Sneer voor de grijp

Het leek of Een met ingehouden adem had staan wachten op wat de man bij zijn vertrek nog eventjes verkeerd zou zeggen. Dan kon ze traditiegetrouw daar bovenop springen, fijnstampen, vermorzelen, verorberen en weer uitspugen… Voor iedere situatie leek ze l een kant-en-klare sneer klaar te hebben liggen.

Zelfcensuur

Zwartzaaddonor was inmiddels voorbereid op zulke geintjes. Juist daarom had hij die middag zorgvuldig voor gewaakt om ook maar iets te zeggen dat toorn van Een kon opwekken. Een kwestie van zelfcensuur plus het goudschaaltje... Net toen hij dacht, dat hij daar goed in was geslaagd, ging het alsnog mis. Zijn - in naïviteit gemaakte - spontane opmerking bleek het stomste dat hij kon doen.

Op grond van eerdere ervaringen had hij moeten weten, dat hij het meest irritaties opriep als hij zichzelf was. Een geschikt masker opdoen, jaknikken, glimlachen en je bek houden… Hij was die regeltjes eventjes vergeten.